Tahtacılar
- Ayrıntılar
- Kategori: Mehmetler Köyü Tarihçesi
- Yayınlanma: Salı, 26 Nisan 2011 23:19
- Çağlar Canbay tarafından yazıldı.
- Gösterim: 202
Osmanlı arşiv belgelerine baktığımızda atalarımız (CEMAATİ TAHTACİYAN adıyla anılmaktadır.1600 yıllarında Adana Pazantı İlçesi ve Bolkar Dağlarının Gülek Boğazı (Gülek geçidi)nin bulunduğu bölgedeki Tekir yaylasında çadırlarda ve bir kısmı da yeni il (SİVAS) ve BOZOK (YOZGAT)sancakları dahilinde yazın göçebe kışın çadırlarda sabit bir yaşam sürmekteydiler. TAHTACILARIN .Bugünkü tahmini nüfusu 800 000 civarındadır.
AĞAÇERİ=TAHTACILAR=TÜRMEN ALEVİ HALKI –Ağaç işleriyle uğraşan Halk meslekleri gereği 1600 yıllarına kadar göçebe yaşamı sürmüşlerdir. Meslekleri hayvancılık ve tahtacılıktır. Bu dönemlerde Anadolu’ya yerleşen ve savaşlar yapan Tahtacı Türkmenleri ormanların bol olduğu Malatya,Maraş,Antep, Toros Dağları, Adana, Mersin,Antalya, Burdur,Isparta,Muğla ,Denizli, Aydın, İzmir, Uşak, Manisa, Afyonkarahisar, Balıkesir, Çanakkale,Tokat ve Bursa illerindeki ormanlık alanlara gelip yerleşmişlerdir.Alevi olmalarına karşın Tahtacıların Orta ve DoğuAnadolu'daki diğer Alevilerle benzer yönleri çok azdır.
Tahtacılar dinsel yönden iki kola ayrılırlar.
YANYATIRLAR İZMİR’İN NARLIDERE köyündeki dedeye(HIZIR DEDE SÜLALESİ)bağlıdırlar .(MEHMETLER HALKININ BAĞLI OLDUĞU OCAK).Yan yatırlar Caferi Mezhebine bağlıdırlar ve MEŞHET’ teki İmam Rıza Türbesini tek merci sayarlar. Tahtacılar tahta işçiliğinde kadın erkek birlikte çalışırlardı. Erkekler sakal ve bıyık kesmezlerdi.Orta Asya da çaldıkları Kopuz denilen çalgının devamı sayılan Bağlama sazını çalıp deyişler ve ağıtlar ile methiyeler söylerler.Saz kültürü öylesine yerleşmiştir ki ibadetleri ile cenazelerini saz çalıp semahlar ve ağıtlar söyleyerek kaldırırlar ,cemler düzenleyerek Hak’la bütünleşirler.